Adolf Panczakiewicz

Adolf Panczakiewicz (1885-1958) był majorem saperów Wojska Polskiego. Urodził się w Nowym Targu, szkołę średnią ukończył w Krakowie, a w 1914 roku studia w c. k. Szkole Politechnicznej we Lwowie. W tym samym roku wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich, a następnie do Legionów Polskich. Służył w 5 pułku piechoty, brał udział w obronie Lwowa i późniejszych walkach, m.in. jako dowódca kompanii technicznej. Po przyjęciu do Wojska Polskiego służył w korpusie inżynierii i saperów, m.in. w Grodnie, gdzie zajmował stanowiska związane z budownictwem. W 1932 roku został przeniesiony w stan spoczynku.

Po zakończeniu służby wojskowej pracował jako urzędnik kontraktowy i działał społecznie w Grodnie, m.in. w Związku Legionistów Polskich oraz Związku Strzeleckim, którego był prezesem. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości i Krzyż Walecznych. Zmarł 16 maja 1958 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Salwatorskim.

Na podstawie artykułu „Adolf Panczakiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.