Aleksander Ronikier

Aleksander Jan Ronikier (13 lutego 1942 - 4 października 2023) był polskim naukowcem, działaczem sportowym i koszykarzem. Urodził się w Nowym Targu. Ukończył Liceum w Aninie, studia na Wydziale Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz na Wydziale Biologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jako zawodnik AZS-AWF Warszawa zdobył mistrzostwo Polski juniorów w 1960 roku i seniorów w 1967 roku. W latach 1961-1964 rozegrał 16 spotkań w reprezentacji Polski, a karierę zakończył w 1970 roku.

Pozostał pracownikiem naukowym warszawskiej AWF, gdzie uzyskał doktorat, habilitację i w 1993 roku tytuł profesora nauk o kulturze fizycznej. Kierował jednostkami uczelni i pełnił funkcję dziekana Wydziału Rehabilitacji. Był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Rehabilitacji. W latach 1991-1999 stał na czele Zarządu Głównego Akademickiego Związku Sportowego, a później pełnił funkcje w Polskim Komitecie Olimpijskim. Uczestniczył także w pracach Międzynarodowej Federacji Sportu Uniwersyteckiego i był członkiem rady FIBA ds. koszykówki osób niepełnosprawnych. Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Aleksander Ronikier” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.