Jakub Pajerski

Jakub Pajerski (ur. 5 lipca 1895 w Nowym Targu, zm. w 1956 tamże) był oficerem Wojska Polskiego, podpułkownikiem intendentem i działaczem niepodległościowym. Ukończył gimnazjum i zdał maturę w 1913 roku. Należał do Polskich Drużyn Strzeleckich, a w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 5. pułku piechoty I Brygady i brał udział w jego bitwach; w 1915 roku został dwukrotnie ranny. W 1918 służył w armii austriackiej, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

Po ukończeniu Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie w 1923 roku służył w Departamencie Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych. Osiągnął stopień podpułkownika w korpusie oficerów intendentów. W 1937 został wiceprezesem Zarządu Towarzystwa Sportowego Wisła Kraków. W 1939 pełnił służbę w Krakowie, a podczas kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli i przebywał w Oflagu VI E Dorsten. Został odznaczony m.in. Orderem Virtuti Militari V klasy. Zmarł w Nowym Targu i został pochowany na tamtejszym cmentarzu komunalnym.

Na podstawie artykułu „Jakub Pajerski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.