Józef Kaczmarczyk

Józef Karol Kaczmarczyk urodził się 1 września 1871 roku w Nowym Targu, a zmarł 29 czerwca 1951 roku w Krakowie. Był księdzem katolickim, teologiem i malarzem. Po ukończeniu krakowskiego Gimnazjum św. Jacka w 1890 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie i studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie przyjął w 1894 roku. Pracował w Andrychowie, a następnie w krakowskim Schronisku dla Chłopców Księcia Aleksandra Lubomirskiego.

W 1910 roku rozpoczął pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie wykładał Pismo Święte Nowego Testamentu. W 1917 roku został profesorem zwyczajnym, a w kolejnych latach kilkakrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologicznego. Publikował prace z zakresu teologii i Ewangelii, malował też obrazy dla kościołów małopolskich. W listopadzie 1939 roku został aresztowany podczas Sonderaktion Krakau i więziony w obozie w Sachsenhausen do lutego 1940 roku. Po powrocie do Krakowa angażował się w tajne nauczanie. W 1945 roku ponownie podjął pracę na UJ, a z końcem 1948 roku przeszedł na emeryturę. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Józef Kaczmarczyk (duchowny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.