Józef Szewczyk

Józef Szewczyk urodził się 19 marca 1931 roku w Nowym Targu. W 1949 roku ochotniczo wstąpił do ludowego Wojska Polskiego i rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Politycznej w Łodzi. Po promocji na podporucznika służył w Marynarce Wojennej, a następnie kształcił się na Fakultecie Prawniczym Akademii Wojskowo-Politycznej w Warszawie i ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował w wojskowych organach ścigania, między innymi w prokuraturach w Gdyni, Olsztynie i Warszawie.

W latach 1975-1984 był Naczelnym Prokuratorem Wojskowym, równocześnie pełniąc funkcję zastępcy Prokuratora Generalnego PRL do 1987 roku. W 1978 otrzymał stopień generała brygady. W maju 1988 został głównym specjalistą w Kierownictwie Sztabu Generalnego WP, a w styczniu 1992 przeniesiono go w stan spoczynku. W latach 1987-1994 społecznie przewodniczył Radzie Naczelnej, a następnie był prezesem Zarządu Głównego Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Zmarł w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Józef Szewczyk (generał)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.