Kazimierz Budzyk
Historyk
- Urodzony
- 15 stycznia 1911, Nowy Targ
- Zmarł
- 5 marca 1964, Warszawa
- Zawód
- historyk
Kazimierz Budzyk (1911-1964) był polskim historykiem i teoretykiem literatury. Urodził się w Nowym Targu, gdzie w 1929 roku ukończył gimnazjum klasyczne. Następnie studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując dyplom w 1934 roku. Pracował jako bibliotekarz w dziale starych druków. W 1944 roku, na tajnym uniwersytecie poznańskim działającym w Warszawie, uzyskał doktorat za pracę „Konstytucje sejmowe XVII wieku”.
Od 1945 roku redagował serię „Biblioteka Pisarzy Polskich i Obcych”. W 1948 roku współtworzył Instytut Badań Literackich i został jego zastępcą dyrektora. Z jego inicjatywy powstały w Instytucie Dział Bibliografii Staropolskiej, a w 1955 roku na Uniwersytecie Warszawskim Katedra Teorii Literatury. Zajmował się literaturą staropolską, zwłaszcza renesansową. Był inicjatorem i redaktorem naczelnym „Nowego Korbuta” do 1963 roku. Otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi i Nagrodę Państwową II stopnia. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Na podstawie artykułu „Kazimierz Budzyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.